Πέμπτη, 9 Απριλίου 2009

Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία
Βυθίζει κάποια μυγδαλιά το ανθοχαμόγελό της
στου βάλτου το θολό νερό και η θύμηση της νιότης
σαλεύει τόσο θλιβερά την άρρωστη ακακία

Εξύπνησε μια κρύα πνοή μες στη σπασμένη σέρα
όπου τα ρόδα είναι νεκρά και κάσα η κάθε γάστρα
Το κυπαρίσσι, ατέλειωτο σα βάσανο προς τ' άστρα
σηκώνει τη μαυρίλα του, διψώντας τον αέρα

Και πάνε, πένθιμη πομπή λες, της δεντροστοιχίας
οι πιπεριές και σέρνονται τα πράσινα μαλλιά τους
Οι δυο πλατάνιες ύψωσαν μες στην απελπισιά τους
τα χέρια. Κι είναι ο κήπος μας κήπος μελαγχολίας
(Κώστας Καρυωτάκης)

Δεν υπάρχουν σχόλια: